|
|
 |
 |
 |
news
archive/
june1, 2001
|
|
back
to newsarchive overview page
|
editorial
in dutch language
|
|
Beyond content
The Word. Written with a capital, words obtain a magic
power. Internet added a true cacophony of texts to the stream
of words of this time. Somewhere (yes, where?) I read, that in
the first three years of this new age as much new texts will be
produced as were published in the past 3000 years of our civilization.
Who dares to add his word? Who pretends to write a thing that
sets other people in movement? A dogma of the internet is that
everyone has become his own publisher. Freedom of speech for all.
For me! But what does it mean anyhow? All these words are drowned
in an ocean of characters. Useless, if not
.
The subject forces itself after my discovery of a book from the
first halve of the past century. Pretty recent. The often quoted
title has drifted apart from this book, that only few people shall
read anymore: 'Let us now praise famous man'. A title with a tremendous
rhetoric force: an ode? A cynical tribute? The Dutch equivalent
'Laat ons nu beroemde mannen prijzen' unfortunately lacks some
of the American echo. But what a text! With his report on the
poor conditions of the farmers in Alabama that developed into
a book, the journalist James Agee stood in the delivery room of
Franklin Delano Roosevelds equally magic sounding 'New Deal'.
To be forgotten, if not
.if not others taste the words and
experience the lightning in their brains and tell others about
it. This evocative process threatens to be levelled out by the
container-term 'content'. Content reduces to bits and bytes everything
that moves people in music, image and text. But when delivered
to the internet-user these words must retain their barbs. Something
must move in this one mind, these millions of heads.
Well, look at it. Most texts on websites crack like sand between
your jaws. Webcolumnists and e-zines keep on in nanoseconds about
3000 years of European civilization, but without one Erasmus or
one Dante! Give me texts on the web that make me weap, that give
me a quiver, that move me. Please give me móre than content.
Henne
Pauli
|
|
|
Meer
dan content
Het Woord. Met hoofdletters geschreven krijgen woorden
magische kracht. Internet heeft aan de woordenstroom van deze
tijd een ware kakofonie van teksten toegevoegd. Ergens (ja, waar?)
las ik, dat in de eerste drie jaar van deze nieuwe eeuw net zoveel
nieuwe teksten geproduceerd zullen worden als er zijn verschenen
in de afgelopen 3000 jaar van onze beschaving. Wie durft daar
nog zijn woord aan toe te voegen? Wie pretendeert nog iets te
schrijven dat anderen in beweging zet? Een geloofsartikel van
internet is, dat iedereen zijn eigen uitgever is geworden. Freedom
of speech for all. Voor mij! Maar wat zegt dat? Die woorden verdrinken
in een oceaan van tekens. Nutteloos, als niet
Het onderwerp dringt zich op na ontdekking van een boek uit de
eerste helft van de vorige eeuw. Nog tamelijk recent. De veelgeciteerde
titel heeft zich losgezongen van dit boek, dat nog weinigen zullen
lezen: 'Let us now praise famous men'. Een titel met geweldige
retorische kracht: een ode? een cynische lofprijzing? Het Nederlandse
equivalent 'Laat ons nu beroemde mannen prijzen' (onder deze titel
vertaald door uitgever Bert Bakker, alleen nog antiquarisch te
krijgen) mist helaas wat van die Amerikaanse galm. Maar wát
een tekst! De journalist James Agee stond met zijn tot boek uitgegroeide
reportage over het schrale boerenbestaan in Alabama aan het kraambed
van Franklin Delano Roosevelds al even magisch klinkende 'New
Deal'. Vergeten, als niet
als niet anderen die woorden proeven
en de bliksem ervan in hun hersenen ervaren en het weer anderen
vertellen. Dat evocatieve proces dreigt genivelleerd te worden
met het confectiewoord 'content'. Content is alles wat mensen
raakt in muziek, beeld en woord, teruggebracht tot nullen en enen.
Maar terug bij de internet-gebruiker moeten die woorden weer haakjes
krijgen. Er moet weer iets gebeuren in dat ene, in die miljoenen
hoofden.
Kóm er eens om. De meeste teksten op websites kraken als
zand tussen je kaken. Webcolumnisten en e-zines herkauwen in nanotijd
3000 jaar Europese beschaving, maar zonder één Erasmus
of Dante! Geef mij webteksten die je ogen vochtig maken, je doen
gniffelen, die íets met je doen. Geef mij alsjeblieft méér
dan content.
Henne
Pauli
|
|